Żywienie dojelitowe i pozajelitowe

Żywienie dojelitowe

Kiedy należy stosować? W przypadkach zaburzenia stanu odżywiania związanego m.in. z zachorowaniem na nowotwory złośliwe, z chorobami zapalnymi jelit, układu oddechowego lub na które ma wpływ podeszły wiek i w konsekwencji nie ma możliwości dostarczenia do organizmu odpowiedniej ilości składników odżywczych. Żywienie drogą przewodu pokarmowego jest bardziej fizjologiczną i bezpieczną formą żywienia niż żywienie pozajelitowe i powinno być stosowane zawsze wtedy, gdy jest to możliwe. Włączanie żywienia pozajelitowego powinno nastąpić dopiero jeśli brak jest możliwości zastosowania u chorego pełnego żywienia dojelitowego. W przypadku gdy pacjent nie wymaga dalszego pobytu w szpitalu, żywienie dojelitowe może być stosowane w domu.

Żywienie dojelitowe w warunkach domowych 

Żywienie dojelitowe w warunkach domowych jest wskazane u pacjentów ze sprawnym przewodem pokarmowym (zachowana drożność, perystaltyka oraz wchłanianie). Jest ono stosowane m.in. w przypadkach poniższych schorzeń:

Schorzenia neurologiczne z zaburzeniami połykania

  • Stan po udarze mózgu
  • Mózgowe porażenie dziecięce
  • Stan po urazie OUN
  • Stwardnienie rozsiane
  • Demencja (Ch. Alzheimera, Ch. Parkinsona)
  • Stwardnienie zanikowe boczne
  • Guzy mózgu
  • Wszystkie schorzenia neurologiczne uniemożliwiające połykanie

Choroby nowotworowe

  • Nowotwory głowy i szyi
  • Nowotwory górnego odcinka przewodu pokarmowego
  • Nowotwory klatki piersiowej
  • Okresowo zaburzenia jedzenia w trakcie chemio- i radioterapii oraz leczenia operacyjnego różnych nowotworów

Żywienie Optimed Comarch Healthcare

Żywienie pozajelitowe

Polega na dostarczaniu wszystkich niezbędnych do życia składników odżywczych: aminokwasów, węglowodanów, tłuszczy, elektrolitów, pierwiastków śladowych, witamin i wody w postaci zmieszanych ze sobą w roztwory - mieszanin żywieniowych bezpośrednio do układu krwionośnego (dożylnie) - z pominięciem przewodu pokarmowego. Ten rodzaj leczenia powinien trwać możliwie jak najkrócej, po czym należy wybrać inne metody żywienia. 

Decyzję o rozpoczęciu żywienia pozajelitowego podejmuje się gdy:

  • Żywienie przez przewód pokarmowy jest całkowicie niemożliwe lub niewystarczające
  • Przewód pokarmowy nie może przyjąć, strawić i wchłonąć składników pokarmowych w ilości wystarczającej do pokrycia zapotrzebowania chorego

Przypadki wprowadzenia żywienia pozajelitowego

  • W rozległych oparzeniach, szczególnie gdy dotyczą przewodu pokarmowego
  • U dzieci z wadami wrodzonymi układu pokarmowego oraz u wcześniaków, u których przewód pokarmowy nie jest wystarczająco rozwinięty
  • W okresie chemioterapii i radioterapii (w niektórych przypadkach)
  • W śpiączce i innych przypadkach pozostawania przez dłuższy czas w stanie utraty świadomości
  • W niedrożności przewodu pokarmowego, w przetokach przewodu pokarmowego
  • W okresie okołooperacyjnym u chorych niedożywionych lub wyniszczonych
  • W zespole jelita krótkiego
  • W zaburzeniach wchłaniania jelitowego, w chorobie Leśniowskiego-Crohna
  • W ostrym zapaleniu trzustki
  • Niekiedy w leczeniu ciężkich przypadków anoreksji i bulimii

Żywienie Optimed Comarch Healthcare

Skontaktuj się z ekspertem Comarch Healthcare

Zachęcamy do kontaktu w celu szczegółowego omówienia interesujących Państwa produktów i usług dla sektora medycznego.