Porównanie modeli faktoringowych: który z nich najlepiej sprawdzi się w Twojej instytucji?

Choć faktoring mógł być wcześniej postrzegany przez instytucje finansowe jako niszowy produkt dla firm w trudnej sytuacji finansowej, obecnie stał się podstawowym narzędziem zapewniania płynności finansowej dla przedsiębiorstw każdej wielkości – od sektora MŚP po międzynarodowe korporacje. Wypracowanie dochodowego portfela należności wymaga od banku lub faktora pełnej spójności między ofertą produktową a strategią rynkową i poziomem akceptowalnego ryzyka. Tylko właściwy dobór modeli faktoringu pozwala zachować równowagę między dynamiką przychodów a minimalizacją ekspozycji na ryzyko.

Poniżej porównujemy główne rodzaje faktoringu, aby pomóc instytucjom wybrać najlepsze rozwiązanie dla ich klientów.

1. Faktoring z regresem a faktoring bez regresu

Najważniejszym rozróżnieniem w rodzajach finansowania faktoringowego jest podział na podstawie alokacji ryzyka kredytowego.

• Faktoring z regresem (faktoring niepełny, Recourse Factoring): W tym modelu sprzedawca ponosi ryzyko. Jeśli dłużnik nie ureguluje płatności, faktor ma prawo dochodzić zwrotu środków od sprzedającego. To idealny punkt wejścia dla banków obsługujących sektor MŚP, ponieważ zapewnia instytucji finansowej siatkę bezpieczeństwa, oferując jednocześnie klientom niezbędny kapitał obrotowy.
• Faktoring bez regresu (faktoring pełny, Non-Recourse Factoring): W tym przypadku to faktor przejmuje ryzyko niewypłacalności dłużnika i bierze stratę na siebie. Chociaż wiąże się to z wyższym ryzykiem, pozwala na naliczanie znacznie wyższych opłat i stanowi silny atut w rywalizacji o wysokomarżowych klientów korporacyjnych.

2. Faktoring odwrotny (finansowanie łańcucha dostaw)

W odróżnieniu od tradycyjnych modeli, skupiających się na dostawcy, odwrotny faktoring jest inicjowany przez nabywcę, którym jest zazwyczaj duża korporacja o wysokiej wiarygodności kredytowej. Bank finansuje zobowiązania kupującego wobec jego dostawców, dzięki czemu partnerzy handlowi otrzymują środki natychmiast, a nabywca zyskuje możliwość odroczenia własnych spłat.

Faktoring odwrotny jest obecnie jednym z najszybciej rozwijających się rodzajów faktoringu, ponieważ wykorzystuje wysoki rating kredytowy nabywcy do obniżenia ryzyka w całym łańcuchu dostaw. Ten model jest szczególnie istotny dla instytucji dążących do pogłębiania relacji z klientami korporacyjnymi i dobrze wpisuje się w nowoczesne zarządzanie lojalnością w bankowości, gdzie usługi finansowe są łączone z dodatkowymi narzędziami operacyjnymi.

3. Factoring krajowy a międzynarodowy (eksportowy)

W miarę jak firmy rozszerzają swoją działalność na skalę globalną, rośnie ich zapotrzebowanie na rozwiązania transgraniczne.

• Faktoring krajowy: obejmuje transakcje, w których dostawca i nabywca prowadzą działalność w tym samym państwie. Z operacyjnego punktu widzenia jest on prostszy i łatwiejszy w obsłudze prawnej.
• Faktoring międzynarodowy: obejmuje handel transgraniczny i często korzysta z tzw. systemu dwóch faktorów (angażującym faktora eksportowego i importowego). Pozwala to skutecznie pokonywać bariery językowe oraz sprawnie poruszać się w gąszczu lokalnych przepisów prawnych. Dla banków oferowanie faktoringu międzynarodowego jest sposobem na przejęcie obsługi obrotów z zakresu finansowania handlu generowanych przez klientów zorientowanych na eksport.

4. Forfaiting

Forfaiting – choć nierzadko utożsamiany z faktoringiem – stanowi usługę o odrębnym charakterze. Polega on na bezregresowym wykupie wierzytelności, wynikających zazwyczaj z dostaw dóbr inwestycyjnych, w perspektywie średnio- i długoterminowej (sięgającej nawet kilku lat). Model ten idealnie sprawdza się w przypadku instytucji finansowych, które obsługują klientów z sektora przemysłu ciężkiego, budownictwa czy dużych projektów infrastrukturalnych.

Rola technologii w zarządzaniu portfelem

Zarządzanie tak zróżnicowaną ofertą produktową przy użyciu rozproszonych, niekompatybilnych systemów to prosta droga do znacznego obniżenia efektywności operacyjnej. Nowoczesna, natywna dla chmury platforma – taka jak Comarch Factoring – umożliwia instytucjom obsługę wszystkich tych wariantów (od prostego dyskonta faktur po złożony faktoring odwrotny) w ramach jednego, zintegrowanego silnika.

Wnioski

Nie istnieje jeden, uniwersalny model faktoringu. Nowoczesna i stabilna instytucja finansowa powinna oferować szerokie spektrum tych usług, aby móc elastycznie reagować na zróżnicowane potrzeby rynku. Dzięki dogłębnemu zrozumieniu specyfiki poszczególnych rodzajów finansowania, banki mogą tworzyć strategie szyte na miarę, które precyzyjnie odpowiadają na zapotrzebowanie współczesnego biznesu w zakresie płynności finansowej.